Dunyoga kelgan
har bir inson o’z tole bilan tug’ilib,
bu uning
taqdirida aks etadi.
Ammo o’z taqdiri
– xalq taqdirida
iz qoldirgan
insonlar sanoqlidir.
SUQROT.
Bu ruyi zaminda baxt degan tushunchaning, baxt
ta’mini tuyushning usullari ko’p. Ammo, bizningcha tom ma’nodagi baxt nahorda
ko’zingni ozod va obod hur zamonda ochib, kechalari huddi shu farax kabi uyquda
yotishda. Hech kimga mute bo’lmasligu, birovning oldida tiling qisiq bo’lmasligida,
halovatinga hech kim daxl qilmasligida bo’las kerak. Bugungi hurriyat zamonida
o’sayotgan avlod uchun balki, bu gaplar biroz notanish, biroz havoyi va biroz
begonadek tuyulishi mumkin. Bir hisobda shunday bo’lgani ham yaxshi, totalitar
tuzum haqidagi gapni, ularning musaffo ongiga kiritib, o’zimiz ko’rgan u
haqidagi xotiralarni yoshlarni oshno qilib nima qildik.Ammo, u kunlar unutib
yubormoq ham yaramaydi.Ular saboq, ular jonli misol, ular kechagi
tarix.O’zingiz bilasiz tarixni unutgandi, kelajagi bo’lmaydi.Shunday qilib,
yurtning kechagi kunidan so’z ochmoq, bugungi e’zozli kunlardan turib, e’zozli
tuyg’u unitila yozgan. Uning o’rnini haybat, qo’rquv va taxlika egallab olgan
davrlarimizga yana bir qur nazar tashlamoq bo’ldek.
Dunyodagi xalqlar va millatlarning ozodlik yo‘lidagi
kurashlar tarixi shundan dalolat beradiki, jamiyat hayotidagi tub burilishlar
davrida ijtimoiy-siyosiy vaziyatning o‘zi buyuk yo‘lboshchilarni maydonga
chiqaradi. Hindiston tarixida Maxatma
Gandi, Amerika Qo‘shma Shtatlari tarixida Jorj Vashington, Fransiya tarixida
Sharl de-Gol, Turkiya tarixida Mustafo Kamol Otaturk ana shunday tarixiy
missiyani o‘z zimmasiga olib, ona xalqining milliy ozodlik kurashiga boshchilik
qilganini yaxshi bilamiz.
Bizning yurtimiz tarixida ham ana shunday ulug‘
yo‘lboshchilar tarixiy vaziyat taqozosi bilan maydonga chiqib, xalqimizni yovuz
bosqinchilar zulmidan ozod etgan, uning sha'ni va g‘ururi, insoniy huquqlarini
qayta tiklagan. Bu haqda gapirganda, Sohibqiron Amir Temur bobomiz XIV asrda
Turkiston zaminini mo‘g‘ullar zulmidan ozod etib, ana shunday buyuk missiyani
ado etganini hamisha g‘urur-iftixor bilan esga olamiz. XX asrning 90-yillariga
kelib esa Birinchi Prezidentimiz Islom Karimov ana shunday o‘ta og‘ir va
mas'uliyatli vazifani o‘z zimmasiga oldi.
Islom Abdug‘aniyevich Karimov O‘zbekiston Respublikasining Birinchi
Prezidenti, mamlakatimiz mustaqilligi va yangi davlatchiligining asoschisi,
buyuk siyosatchi, tinchlikparvar va xalqparvar davlat rahbari, dono islohotchi
sifatida xotiramizda qoladi.
Yaxshini eslamoq – savob, deydi xalqimiz.Islom Karimovning Vatanimiz
tarixida tutgan o‘rni, o‘zbek xalqi oldidagi xizmatlari beqiyos. Quyida ularning ayrimlarini keltiramizki,
shuning o‘ziyoq Parvardigor o‘sha og‘ir damlarda xalqimizga nechog‘lik Buyuk
Yo‘lboshchi ato etganini ko‘rsatadi. Bu haqda ko‘p gapirish, madh etishga hojat
yo‘q, oddiy raqamlar, dalillarning o‘ziyoq bu shaxs haqida aniq tasavvur
berajak. Xo‘sh, bular nimalardan iborat?
Islom Karimovning birinchi va eng buyuk xizmati – o‘zbek xalqini ozod, O‘zbekiston davlatini mustaqil
qildi.
Endi bir o‘ylab ko‘raylik.Mustaqillik osongina qo‘lga kiritilganmidi?Bu
vaqtda respublikaning, xalqning ahvoli qay darajada edi?
Sobiq ittifoqdan bizga meros sifatida kommunistik mafkura, “paxta ishi”
degan tuhmat, tazyiq, ta’qib, nohaq qamalishlar, xalq kayfiyatidagi tushkunlik,
1 millionga yaqin ishsiz, qariyb 9 million qashshoq aholi kabi ko‘plab
asoratlar qolgandi. Shunday sharoitda butun boshli davlatni mustaqil yo‘lga
olib chiqish, odamlarni yagona maqsad sari birlashtirishni Islom Karimov
uddaladi.
70 yildan ziyod vaqt mobaynida faqat maqtalgan, ta’riflab ko‘kka
ko‘tarilgan mustabid tuzumning butun kirdikorlarini aynan Islom Karimov aniq
dalil va raqamlar bilan ochib tashladi. Dunyoda eng adolatli, insonparvar
jamiyat deb tasvirlangan mustabid sovet tuzumi aslida zulm va zo‘ravonlikka
asoslangan eng g‘ayriinsoniy jamiyat ekani bugun barchaga ayon. Vaholanki,
Islom Karimovga qadar hech kim O‘zbekistondagi chuqur ijtimoiy-iqtisodiy
inqiroz haqida, uning tub ildizlari to‘g‘risida shu qadar katta jasorat bilan
gapirmagan edi.
Bebaho milliy boylik hisoblangan paxtani sodda dehqonlar yaratganning
ulug’ bir ne’mati deb bilishardi.Ammo o’sha yillarda bu ne’mat xalqning boshiga
og’ir kulfat yog’dirdi.“Paxta ishi”, “o‘zbek ishi” kabi nohaq ayblovlarni
shunchaki qoralamadi, balki ularga huquqiy baho berish choralarini ko‘rdi.
Natijada minglab hamyurtlarimiz oilalari bag‘riga qaytdi. Agar Prezident shu
ishning boshida turmaganida o‘sha paytlarda na Oliy sud, na prokuratura bu
ishlarni qayta ko‘rishga jur’at qila olmasligi bugun yakdil e’tirof etiladi.
Qo‘shni davlatlarda fuqarolar urushi, qon to‘kishlar yuz berib,
millatlararo va diniy mojarolar avj olib turgan paytda Islom Karimov mamlakatni
deyarli qon to‘kishlarsiz yangi yo‘lga olib chiqdi.
Birinchi Prezidentimiz Islom Karimov hukumat tepasiga kelgan bir vaqtda Farg‘ona,
Namangan va Bo‘kada sun’iy yuzaga keltirilgan qaltis vaziyat, notinch
Tojikiston, terror botqog‘idagi Afg‘onistonni yaxshi bilamiz. Shunday vaziyatda
Birinchi Prezidentimizning jasorati, voqealarni oldindan ko‘ra bilishi, kuchli
irodasi va qat’iyati sabab xalqimiz va mamlakatimiz achinarli qismatdan
qutqarib qolindi. “Hizbut-tahrir”, “Turkiston islom harakati”, “Akromiylar”
kabi oqimlar ostida birlashgan to‘dalarning vaqtida payi qirqilgani xalqni
ko‘plab ko‘ngilsizliklardan omon saqladi.
Islom Karimov nafaqat yurtimizda tinchlik-osoyishtalikni mustahkamlashda, balki mintaqadagi vaziyatni
barqarorlashtirishda ham jonbozlik ko‘rsatdi. Aynan uning xizmatlari samarasida
mintaqada hamjihatlik ta’minlandi, Afg‘on muammosini atroflicha hal qilishga
kirishildi.
Faqat xomashyo yetkazib berishga asoslangan, qoloq va mo‘rt
iqtisodiyotga ega davlatni inqiroz yoqasidan aynan Islom Karimov olib
chiqdi.O‘zbekiston sobiq ittifoq tarkibida uzoq yillar davomida hukm surgan
ma’muriy-buyruqbozlik tizimi ta’sirida faqat xomashyo yetkazib berishga
asoslangan, qoloq va mo‘rt iqtisodiyotga ega bo‘lib, bu holat respublika
aholisi daromadlari va turmush darajasiga ancha keskin ta’sir ko‘rsatgan.
Bu davrda O‘zbekiston aholi jon boshiga yalpi ijtimoiy mahsulot ishlab
chiqarish bo‘yicha ittifoqdosh respublikalar orasida 12-o‘rinni, daromad
darajasi, asosiy turdagi mahsulotlarni iste’mol qilish jihatidan eng oxirgi
o‘rinlardan birini egallab keldi.
Agar respublika iqtisodiy quvvatini tashkil etadigan barcha asosiy
fondlar o‘sha davrda 100 milliard so‘m deb hisoblansa, amal qilayotgan tartibga
ko‘ra, qariyb 30 milliard so‘m pul
ittifoq ixtiyorida edi. Ishlab chiqarishning asosiy fondlarida esa bu
mutanosiblik yanada yomon bo‘lib, mablag‘larning beshdan ikki qismi ittifoq
tasarrufida, shu jumladan, sanoatda ana shu mablag‘larning deyarli 70 foizi,
transport hamda moddiy-texnik ta’minot, ilm-fanda 30 foizga yaqini ittifoqqa
tegishli edi.
Islom Karimov har bir jamoa va davlat xo‘jaligi yetishtiriladigan paxta
hajmini, avvalo, o‘zining iqtisodiy manfaatlaridan, o‘z daromadlaridan kelib
chiqib, iqtisodiy jihatdan maqsadga muvofiqligini hisobga olib, o‘zi
belgilashini, shunga ko‘ra 1990-yilda 1988-yildagi 1 million 710 ming tonna
o‘rniga 1 million 500 ming tonna paxta tolasi, ya’ni 210 ming tonna kam tola
xarid qilish rejalashtirilganini qat’iy ko‘rsatib berdi. Shuningdek, hal
qilinishi respublikamizning deyarli
butun aholisi manfaatlari va farovonligiga ta’sir ko‘rsatuvchi muammo – paxta narxini qayta ko‘rib chiqish
masalasini o‘z mas’uliyatiga oldi. Holbuki, o‘sha davrda bu muammoni hal qilish
uchun kamida 1,5 milliard so‘m talab qilinar edi.
Sobiq ittifoq konstitutsiyasida barcha davlat mulki (bu hamma asosiy
fondlarning deyarli 90 foizini tashkil etgan) “Butun sovet xalqiga tegishlidir”
degan qoida belgilangan, biroq u hech qanday real asosga ega emas edi.
Respublikamiz o‘z boyliklarini o‘zi tasarruf eta olmas ekan, undan xalq
manfaati yo‘lida, samarali foydalanish haqida umuman gap bo‘lishi mumkin
emasdi.
Masalan, paxta
tolasi va qorako‘lning 90 foizi, tabiiy junning 71 foizi, sintetik tolaning 93
foizi, pilla va charmning katta qismi arzimas narxlarda respublikadan olib
ketilgan. Ichki bozorda ham, jahon bozorida ham talab yuqori bo‘lgan bu
xomashyo Sharqiy Yevropa mamlakatlariga eksport qilinar, ular esa bu
mahsulotlarni jahon narxlarida sotishar edi. Xolbuki, o‘zimizdagi korxonalarga
xomashyo yetishmas, bizdan olib ketilgan resurslardan tayyorlangan mollarni esa
chet eldan uch hissa ortiq narx bilan sotib olishga majbur edik.
Istiqlol ostonasida kun kechirish uchun oyiga o‘rta hisobda kamida 85
so‘m zarur bo‘lgani holda, 75 so‘mdan kamroq yalpi daromad oladigan aholi
ulushi ittifoq bo‘yicha 12 foizdan sal ko‘proq bo‘lsa, O‘zbekistonda 45 foizga
yetgan, ya’ni 8 million 800 ming kishi qashshoq holda yashardi. Bir millionga
yaqin kishi ijtimoiy ishlab chiqarishda o‘z o‘rnini topolmagan, ya’ni ishsiz
bo‘lgan.
Boz ustiga qishloqda yashayotgan odamlarga to‘g‘ri keladigan qo‘shimcha
daromad miqdorini o‘zgartirish qiyin bo‘lgan. Buni viloyatimiz misolida
oladigan bo‘lsak, Qarshi cho‘liga 600 ta oila ko‘chirilgan bo‘lsa, 1989-yilga
qadar ulardan 40 ta oila doimiy yashab qolgan, xolos. Buning asosiy sababi -
aholining ishlashi uchun munosib ish o‘rinlari
yaratilmagani, rag‘bat yo‘qligida edi.
Birinchi Prezidentimizning birgina qishloq xo‘jaligi sohasida boshlab
bergan islohotlarini olaylik. Nimalar o‘zgardi? Avvalo, bu soha tubdan qayta
qurildi. Ilgarigi ishlab chiqarish samaradorligi past, xarajatlari baland,
norentabel, surunkali qarzga botib yotadigan kolxoz va sovxozlar o‘rnida fermer
xo‘jaliklari tashkil etildi. Dehqonda yerga egalik hissi uyg‘ondi.Uning
mehnatga, yerga, o‘ziga munosabati, ish yuritish usullari tubdan
yangilandi.G‘alla mustaqilligiga erishildi. O‘z donimiz, o‘z nonimizga ega
bo‘ldik.
Endi oldingidek faqat markaz manfaatlarini ko‘zlagan holda asosiy
maydonlarda paxta emas, xalq uchun, uning farovon turmushi uchun zarur bo‘lgan
g‘alla, meva-sabzavot, poliz mahsulotlari yetishtirishga ham katta e’tibor
qaratila boshlandi.
O‘zbekiston rahbari lavozimida Islom Karimov o‘zini buyuk davlat arbobi,
ulkan nazariyachi va amaliyotchi sifatida ko‘rsatdi. U kishi yaratgan
taraqqiyotning “o‘zbek modeli”ni butun dunyo tan oldi. Iqtisodiyot,
ta’lim, sog‘liqni saqlash sohalarida
o‘tkazilgan islohotlar va ularning natijalari xalqaro konferensiyalarda
o‘rganildi, BMT rasmiy hujjatlari sifatida butun dunyoga tarqatildi.
Mustaqillikni
qo’lga kiritgunimizga qadar Sobiq ittifoq bo‘yicha eng ko‘p harbiyga
chaqiriladigan yigitlar O‘zbekistondan bo‘lgan. Har yili 320 ming nafarga yaqin
yigitlarimiz sho‘ro qurolli kuchlariga xizmatga chaqirilgan. Biroq ularning
aksariyat qismi harbiy xizmatga chaqirilish bahonasida qurilish batalyonlariga
jalb etilgan. Ular ikki yil davomida harbiy texnikani ko‘rmay, qurolni bir marta
bo‘lsa-da qo‘lida tutmay, mardikorlik bilan shug‘ullanib qaytardi.Vaholanki,
Afg‘onistondagi urushga safarbar qilingan askarlarning ko‘pchiligi o‘zbek
yigitlaridan iborat bo‘lgan. 1989-yilning
o‘zida O‘zbekistonga Afg‘ondan 430 ta
tobut kelgan. Demakki, urush davrida o‘zbeklar harbiy xizmatga, tinch davrda
mardikorlikka jalb qilingan.
Shu kabi omillar hisobga olinib, o‘zbek o‘g‘lonlari haqiqiy harbiy
xizmatni o‘z yurtida o‘taydigan bo‘ldi. Endi harbiylarimiz bor kuch-g‘ayratini
allaqanday “stroybat”larda emas, Vatan chegaralari daxlsizligi, sarhadlari
osoyishtaligini ta’minlashga yo‘naltiradigan bo‘ldi.
O’zbekiston Respublkasi mutaqilligi e’lon qilingach,
mamlakat suvereniteti va tinchligini saqlashga masalasiga alohida e’tibor
qaratildi. Islom Karimovni 1991-yil 6-sentabrdagi farmoni bilan O’zbekiston
Mudofaa vazirligi tashkil etildi. Shu davrgacha o’z so’zini o’tkazib kelgan
Turkiston xarbiy okrugi qo’mondonligi, respublika hududidagi barcha harbiy
texnika va qurol-yarog’larni ommaviy ravishda olib ketish choralarini ko’ra
boshladi. Bunga javoban harbiy texnika va qurol yaroqlarni O’zbekiston
hududidan olib ketishni taqiqlovchi prezident farmoni imzolandi. 1991-yil
26-senatbrida O’zbekiston Respublikasi Milliy Xavsizlik xizmati tashkil topdi.
Zamonlar o’tadiki, milliy armiyamizning tashkil etilishi O’zbekiston tarixida
zarxal xarflar bilan o’chmas iz qoladi. O’zbekiston harbiy qurilish sohasida
son jihatdan uncha katta bo’lmagan, ammo zamonaviy qurol-aslaha bilan yaxshi
qurollangan professional armiya tuzish yo’lini tanladi.Bu boradagi vazifalar
birinchi prezidentimiz Islom Karimov tomonidan aniq belgilab berildi.
Islom Karimov sharofati bilan 1989-yil 21-oktabrda “O’zbek tiliga – davlat tili maqomi”
berildi.Slom Islom Karimovning
tashabbusi bilan O’zbekiston Respublikasi KOstitutsiyasi ishlab chiqildi.Mana
shu konstitutsiyaning4-moddasida O'zbekiston
Respublikasining davlat tili o'zbek tilidir. “O'zbek tili to’g’risida”gi qonunning 6-moddasiga asosan,
O‘zbekiston oliy davlat hokimiyati va boshqaruv organlarining qonun, qaror va
boshqa hujjatlari, mahalliy hokimiyat va boshqaruv organlarining hujjatlari
respublika davlat tilida tayyorlanadigan, qabul qilinadigan va e’lon etiladigan
bo‘ldi. Bu qanday muhim hodisa ekanini ta’riflashga hojat yo‘q. Chunki
tiliga-ki ixtiyori bo‘lmagan millat hech qachon hor bo‘lmaydi.
Qaysiki xalq, san’atni sevsa, o’sh yurtda tinchlik bo’ladi.Islom Karimov
90-yillar boshidagi tanglik hukm surgan kunlarda ham ko’pchilik yetakchilar
uchun ahamiyatsiz hisoblangan soha, madaniyatni ulug’lashi zamirida xuddi shu
hikmatni kurish mumkin edi.Xalqimizning qadimiy tarixi, boy madaniy merosi,
urf-odat va an’analarini tiklash, asrab-avaylash va rivojlantirish, mustabid
tuzum davrida taqiqlab qo‘yilgan Navro‘z bayrami, Ramazon va Qurbon hayitlarini
qayta tiklash va nishonlash, dinga hurmat bilan munosabatda bo‘lishni qaror
toptirish, Imom Buxoriy, Imom Termiziy, Bahouddin Naqshband va boshqa
aziz-avliyolarimiz, Amir Temur, Jaloliddin Manguberdi, Zahiriddin Muhammad
Bobur singari ulug‘ ajdodlarimiz xotirasiga nisbatan tarixiy adolatni tiklash
bo‘yicha aniq amaliy ishlar Birinchi Prezidentimiz taklif va tavsiyalari
asosida yo‘lga qo‘yildi. Xalqimiz respublika hukumatining Amir Temur,
Jaloliddin Manguberdi, Alisher Navoiy, Mirzo Ulug‘bek, Zahiriddin Muhammad
Bobur, kabi buyuk ajdodlarimiz yubileylarini o‘tkazish to‘g‘risidagi
qarorlarini ko‘tarinkilik bilan kutib oldi. Ayni vaqtda ma’rifatparvar
bobolarimiz – jadidchilik harakati namoyandalarining hayoti va ijodiga
munosabat masalasida ko‘p yillardan buyon davom etayotgan bahslarga oqilona
chek qo‘yilib, ularning merosini xalqimizga qaytarish yo‘lidagi amaliy,
prinsipial fikrlar ham aynan o‘sha paytlarda ilgari surildi.Vatanimiz ozodligi yo'lida shahid ketgan Abdulla Qodiriy,
Cho'lpon, Fitrat, Usmon Nosir va boshqa xalq jigarbandlarining nomi,
izzat-ikromi, hurmati o'z joyiga qo'yildi, asarlari nashr etildi. Birinchi
Prezidentimiz Islom Karimov tashabbusi bilan Toshkent shahrining Bo'zsuv kanali
bo'yida qatag'on davri qurbonlari xotirasini abadiylashtirish maqsadida
„Shahidlar xotirasi" yodgorlik majmuyi bunyod etildi.
Birinchi Prezidentimiz Islom
Karimov rahbarligi ostida 1999-yilda Toshkent shahrida Ikkinchi jahon urushi
yillarida fashizmga qarshi Vatan ozodligi uchun jon fido etgan xalqimizning
farzandlari xotirasini abadiylashtirish maqsadida „Xotira maydoni" majmuasi
barpo etildi va 1999-yili 9-May kuni uning ochilish marosimi bo'lib o'tdi.
Respublika „Nuroniy" jamg'armasi tashabbusi bilan janglarda halok bo'lgan
400 mingga yaqin vatandoshlarimiz haqida 34 jildlik „Xotira" kitobi
tayyorlandi va nashr etildi. Har yili 9 May kuni „Xotira va qadrlash kuni”
sifatida nishonlanmoqda.Mustaqillik yillarida amalga oshirilgan bu tadbirlar
xalqimizning o'zligini anglashiga, tarixiy xotirasini tiklashga xizmat
qilmoqda.
Buyuk ajdodlarimiz xotirasiga bag'ishlab barpo etilgan
yodgorlik majmualari jamiyat ma'naviyatini yuksaltirishga, milliy ong va milliy
g'ururni ko'tarishga hamda xalqimiz, ayniqsa, yoshlar ongida milliy istiqlol
g'oyalarini shakllantirishga kо'maklashmoqda.
Islom Karimov xalqimizning har bir vakilini chin yurakdan yaxshi
ko‘rardi. Ayniqsa, millatlararo totuvlik muhitini yaratgani, bu masalaga yuksak
darajada doim e’tibor qaratgani mamlakatimizda tinchlik, osudalik,
hamjihatlikni mustahkamladi.Islom Abdug‘aniyevich yuzdan ziyod millatni bir
bayroq ostiga birlashtirdi, bir maqsad sari boshladi.
Birinchi Prezidentimiz Islom Karimov haqida gapirganlarimiz ummondan
tomchi, xolos. Tomchiki, butun boshli xalqning dardiga darmon bo‘ldi,
ko‘ngillarda umid, ertangi kunga ishonch tuyg‘ularini uyg‘otdi.
Xulosa qilib
aytganda, O’zbekiston Respublikasi birinchi Prezidenti Islom Karimov odilona
tashqi siyosati tufayli, tarixiy jihatdan qisqa bir davrda xalqaro
munosabatlarni yo’lga qoyish va rivojlantirish bobida asrlarga arziydigan
ishlar amalga oshirildi. Muslaqillik yillarida ona-Vatanimiz — O’zbekiston jahon hamjamiyatiga qo’shildi. Dunyodagi yirik,
rivojlangan mamlakatlar bilan siyosiy-diplomatik, iqtisodiy, madaniy
aloqalar o’rnatildi, o’zaro manfaatli aloqalar hozirda tobora kengayib
bormoqda. O’zbekiston xalqaro muammolarni hal etishdagi qattiy siyosati va
amaliy faoliyati bilan xalqaro maydonda obro’-e'tibor qozondi. O’zbekiston
jahon hamjamiyatida munosib o’rin egallagan, o’zining
mustaqil ovoziga ega bo’lgan davlat darajasiga ko’tarildi.Bugun neki
yutuq, marraga erishayotgan bo‘lsak, barida Birinchi Prezidentimiz Islom
Karimov hissalari juda katta.
O’zbekiston o’zining
tinchliksevar, yaxshi qo’shnichilik, o’zaro foydali
hamkorlikka qaratilgan siyosati va faoliyati bilan butun dunyoga
tanildi, jahon hamjamiyatida o’zining munosib o’rnini egalladi, uning mavqeyi yildan yilga mustahkamlanib bormoqda.
O’zbekistonning hurlik zamonida erishilgan natijalari
yuzlab kitoblarga jo bo’ladi. Ularning hech birini kamsitmagan holda, aynan
yosh avlodning ta’lim tarbiyasi, farzandlarimizning hech kimdan kam bo’lmay
ulg’ayishi yo’lida qilingan ishlarni natijalarning eng muhimi deyishga asos
mo’ldir. Tinchlikparvar siyosati zamirida ko’plab yo’llar bosib o’tildi,
mashaqqatlar va mehnatlar qilindi. O’zbekistonni XXI asrga kelib, butun dunyoda
har bir sohada yetakchilikni olishi, buning hammasi, O’zbekiston Respublikasi
birinchi Prezidenti Islom Karimov xizmatlari katta va beqiyosdir. Xalqimiz
o’zining 25 yillik istiqlol yillarida erishgan barcha yutuq va marralarini
haqli ravishda aynan prezident Islom Karimov nomi bilan bog’laydi va ushbu
ulug’ insonning beqiyos xizmatlari deb biladi. Bu buyuk zotni ezgu ammallarini,
har bir aytgan so’zlarini yodga olmaydigan inson bo’lmasa kerak. Islom Karimov
yoshni bolam deb, keksasini otam deb ulug’laydi, ayollarga tog’dek tayanch
bo’ldi, shu xalq uchun har soniya jonini fido qilishga ham tayyor edi. Islom
Karimov tashabbusi bilan yoshlar masalasi davlat siyosati darajasiga
ko’tarildi. Islom Karimov o’zining har bir nutqida yoshlarimizga alohida
ishonch bildirdi. Vatanimiz kelajagi ishonchli qo’llarda ekanligini qayta-qayta
e’tirof etdi. Biz yoshlar ushbu ishonchni oqlash barobarida, mutaqil
mamlakatimizning bundanda marralarga ko’tarishimiz lozim. Yurtboshimizning hech
kimdan kam emasmiz degan so’zlarining o’ziyoq minglab yoshlarimizni ham
jismonan, ham ruhan yuksak cho’qqilarga safarbar etdi. Bugun jahon
arenalaridagi nufuzli sport musobaqalarida yurtimiz dovrug’ini dunyoga
tanitayotgan ilm-fan, san’at, madaniyat kabi barcha sohalarda yuksak natijani
egallab kelayotgan yoshlarimizning yutug’lari mohiyatida Islom Karimov siymosi
nur taratib turibdi. O’zbekiston yoshlari buyuk maqsadlar sari dadil qadam
tashladilar, Islom Karimovning har tomonlama qo’llab-quvvatlashlari natijasida
yuksak marralarni zabt etdilar. Buni yoshlarimizning butun dunyo miqyosida
erishib kelayotgan yutuqlarida ham yaqqol ko’rishimiz mumkin. Xalqimiz bir
tan-u jon bo’lib, bizga qoldirgan obod va ozod vatanimizni asrab avaylab,
taraqqiyot yo’lining ildam vakillarining safida to abad mustahkam turishimiz
lozim. O’zbekiston Respublikasi birinchi prezidenti, mamlakatimiz mustaqilligi
va yangi davlatchilik asoschisi buyuk siyosatchi, tinchlikparvar va xalqparvar
davlat rahbari, dono islohotchi va komil inson Islom Karimovning so’nmas
xotirasi qalbimizda abadiy saqlanib qoladi. Yurtboshimiz so’nggi daqiqalargacha
kelajak biz yoshlarniki ekanligini qayta-qayta ta’kidladi. Eng baland
cho’qillarni ko’zlab, marrani keng olishdan aslo cho’chimaslik kerakligini
uqtirib ketdilar.
Vaholanki, tarix о‘lchamlarida juda ham qisqa bо‘lgan bu davr ichidagi
muvaffaqiyatlar va erishilgan yutuqlar kam bо‘lmadi: О‘zbekiston (jahon
taraqqiyotidan chetda qolganligi uchun parchalanib ketgan) Sovet Ittifoqining
qoloq bir agrar respublikasidan qudratli mustaqil davlat va Markaziy Osiyoning
rivojlanayotgan mamlakatlaridan biriga aylandi.
Bugun O’zbekistonda faqatgina keksalar emas, kecha
tug’ilgan murg’ak bola ham, uni dunyoga keltirib voyaga yetkazayotgan ona ham,
istiqbolda yurt taqdiri haqida qayg’urishi niyat qilingan talaba ham, Vatanni
har turli balolarda qo’riqlayotgan harbiy ham, o’qituvchi-yu shifokor,
ziyoli-yu mirishkor, muhandis-u san’atkor ham, e’zozda. Bugungi O’zbekiston
e’zoz qilayotganlar va e’zoz ko’rayotganlar mamlakatiga aylandi. Boshqacha
bo’lishi ham, mumkin emas edi. Bir paytlar unga nisbatan adolatsizlikka yo’l
qoyilgan bu xalq asrlar davomida o’zi e’zoz va ikrom ko’rsatib, evaziga pand
yegan damlari mo’l bo’lgan yurt, bugun rost mana e’zozga munosibdir.
Mamlakatning
eng og’ir va murakkab burilish davrida unga yetakchilik qilish o’zida kuch topa
olgan va buyuk davlat arbobi, siyosat donishmandi, butun o’zbek xalqi otasi
bo’la olishdek sharafga muyassar bo’lgan inson O’zbekiston Respublikasining
birinchi Birinchi prezidenti Islom Abdug’aniyevich Karimov.
O‘zbekiston mustaqilligi bo‘sh joydan o‘z-o‘zidan paydo bo‘lib qolgan
narsa, qandaydir taqdir ehsoni emas, balki real tarixiy zaminda, real tarixiy
shart-sharoitda xalqimiz va unga yetakchi bo‘lib maydonga chiqqan jasur Islom
Karimovning tinimsiz kurashlari asosida amalga oshirilgan, el-yurtimizning tub
manfaatlaridan o‘sib chiqqan, ne-ne ajdodlarimizning asriy orzu-intilishlarini
ifoda etadigan aniq tarixiy jarayon, amaliy voqelik ekanini hayotiy misollar, aniq
dalillar bilan ko‘rsatib berdi.
Yurtboshimizning siyosiy, iqtisodiy, ijtimoiy, madaniy-ma'naviy sohalarga -
O‘zbekiston hayotining deyarli barcha jabhalariga ta’luqli bo‘lgan muammolarni
aniq raqam va ko‘rsatkichlar asosida bilishi va ularning yechimini aniq
ko‘rsatib berishi uning qalbida islohot g‘oyalari, mustaqillik g‘oyasi uzoq
yillar davomida shakllanib borganini ko‘rsatadi.
Buyuk shaxslarning bir paytning o‘zida ham ulkan nazariyotchi, ham mohir
tashkilotchi va amaliyotchi sifatida davrning o‘zi xalq va millat oldiga
qo‘yayotgan ko‘pdan-ko‘p savollarga puxta ilmiy-nazariy asosda javob topishi va
ularning eng maqbul yechimini ko‘rsatib berishi dunyo tarixida kamdan-kam
uchraydigan fenomenal hodisadir. Islom Karimov timsolida “Tarixiy burilish pallasida
xalq dardi, millat qayg‘usi buyuk shaxslarni yaratishi”ni yanada chuqurroq
anglaymiz. O‘zbekiston mustaqillikka erishish ostonasida xalqimiz baxtiga
shunday ulug‘ insonni rahbar qilib bergani uchun shukronalar aytamiz.Shunday ekan, Islom
Karimov nomi jonajon O’zbekistonimiz tarixiga zarhal harflar bilan bitiladi,
xotirasi xalqimiz qalbidan hech qachon o‘chmaydi. Biz
ana shunday Yurtboshimiz bilan hamisha faxrlanamiz, u kishining g‘oyalarini
amalga oshirishda butun kuch va g‘ayratimizni, barcha imkoniyatlarimizni
safarbar etaveramiz. Islom Karimov nomi, amalga oshirgan
beqiyos ishlari qalbimizda mangu yashaydi.
Faxriddinov
Shohrux, Qarshi davlat universiteti talabasi.
Комментариев нет:
Отправить комментарий